my heart gone away

posted on 13 Sep 2008 11:55 by ihah in speakspeakspeak

 ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||

 

 

 

มันดูเหมือนเรื่องงี่เง่าไปเลย ในการโวยวายว่าคุณต้องเปลี่ยนขา ขาเสีย แขนเสีย อะไรก็ตามที

หากเทียบกับคนที่เสียหัวใจอย่างผม แน่นอน! ผมโดนขโมยหัวใจ และผู้หญิงคนนั้นเป็นคนเอาไป

โดยไม่ได้ขออนุญาติสักนิด!

 

"ตัวเอง.. เค้าขอหัวใจตัวเองน๊ะ" ไม่! เธอไม่เคยพูด ไม่แม้แต่จะเอื้อนเอ่ยอันใดด้วยซ้ำ

 แน่นอนครับ.. ช่วงนั้นผมค่อนข้างย่ำแย่ หัวใจหายไปทั้งดวงนี่ครับ ใครจะสุขใจสบายดีอยู่ไหว

ทันที่ทีครอบครัว เพื่อนฝูงทราบ คำแนะนำนานา ต่างต่าง ก็ผุดพรายครับ

บ้างก็ว่า ให้ไปแจ้งโรงพัก บ้างก็ว่าทำใจ บ้างก็รอเฉยๆ อะไรทำนองนั้น

ไอ้ผมก็ไม่รู้จะทำการอันใดก่อน เลย ปฏิบัติตามคำแม่ ไปแจ้งโรงพักก่อน ครับ  ...หัวใจหาย

 

 

พักนี้คดีแบบนี้เกิดอยู่บ่อยครับ อันที่จริงมันก็ไม่ใช่พักนี้หรอกครับ มันเป็นมาตลอดแล้ว

เพียงแต่ผมยังไม่ได้ประสบด้วยตัวเองมันก็เท่านั้น!

ก่อนหน้านี้ผมเคยหัวเราะเยาะเพื่อนด้วยซ้ำ มึ-มัวไปทำบ้าอะไรอยู่วะหัวใจถึงหายน่ะ

ไอ้...ตึ้ดตึ้ด...เอ้ย! หัวเราะท้องคัดแข็งกันไป

ให้ตาย ไม่เห็นโรงศพไม่หลั่งน้ำตา ไม่เห็นหญ้าน้ำลายไม่ไหล  พอเจอเข้ากับตัวผมถึงได้รู้ครับ

รสชาติของมัน เจ็บปวด รวดร้าว ทุรนทุราย ฉับไว กระทันหัน พลันแล่น วาบหวิว ..

ประดังประเดครับความรู้สึก บวกกับความรวดเร็วของมันทำให้ผมตั้งตัวไม่ติด

เอาไงวะกู -  ทำไงดี ?

 

 

แต่เมื่อปัญหามาแล้วมันก็ต้องเผชิญหน้าครับ ทันทีที่ผมแจ้งความ เจ้าหน้าที่ตำรวจคนที่รับคดี

แสดงสีหน้าเหน็ดหน่ายอย่างเห็นได้ชัด พอผมถามว่า แล้วจะยังไงต่อครับ?

"เราจะทำการสืบสวนให้เร็วที่สุด" อืมมม์   น่าสนใจ..

 

จะว่าไปแล้ว ไม่ใช่ว่าหัวใจหายแล้วจะไม่ได้คืนนะครับ

เพียงแต่มันได้ยากก็เท่านั้น หลายครั้งที่มีคดีการตามหัวใจคืน ต่อสู้คดีกันอยู่นานครับ

จนในที่สุดฝ่ายหญิงก็ชนะคดีได้หัวใจคืนครับ แต่อนิจจา ไม่ใช่สภาพเดิมเสียแล้ว

มันผุกร่อนครับ แถมยัง มีรอยช้ำ ผมได้ติดตามคดีนี้มาบ้างพอสมควร กว่าเธอจะลบรอย

ช้ำหนองช้ำเลือดนั้นได้ ก็หลายปีอยู่ครับ   แล้วกรณีผมจะเป็นไงมั่งหนอ .... ?

 

 

อย่างใกล้ๆตัวเลยกรณีเพื่อนผม ที่ผมเคยหัวเราะเยาะมันนั่นแหละครับ 2 ปีก่อน

มันฟูมฟายมาหาผม

"ไอ้ห่-กูหัวจายหายยยยย ฮืออออ" อย่าแปลกใจครับเพื่อนไมได้ด่า แต่ผมชื่อห่-นั่นเอง

"โถ๋ โถ ..ทำหายได้อย่างไรครับเพื่อน ช่างน่าหัวร่อเยาะ"

"อีอ้อยมันเอาของกูไป กูต้องทำไงดี"

"โถ่ มึงก็แจ้งความสิ ยากอะไรเค้าแจ้งกันทั่วบ้านทั่วเมือง

กูว่าให้เป็นไปตามกระบวนการกฏหมายเถอะว่ะ"

ผมไม่ได้ใส่ใจตอนนั้นกำลังบ้างานครับ กำลังจะได้เลื่อนตำแหน่ง  ..อิอิ

ไม่ได้สนใจมันต่อครับ   จนแล้วจนรอด ไอตุ้ยเพื่อนผมก็ไปหาทางออกของมันเอาเอง

จนในที่สุด มันก็มาหาผมอีกครั้งพร้อมกับบอกว่า ได้หัวใจกัลบมาแล้ว..

2 ปีครับ หัวใจหาย เช่นเดิมครับที่ได้กลับมามันก็ไม่เหมือนเดิม

ผมพอจะเห็นความแตกต่างที่มันพยายามชี้ให้ผมดู     ผมว่าหัวใจมันค่อนข้าง  เอ่อ ..

สีแปลกๆน่ะครับ มันดูไม่เหมือนหัวใจสักเท่าไหร่ มันเป็นสีแดงอมเหลืองจางๆ

ไอ้ตุ้ยมันบอกว่าก่อนหน้านี้มันเป็น สีแดงอมชมพูด้วยซ้ำ!

แต่ว่า ไอ้คนที่เอาหัวใจมันไป ...น้องอ้อยน่ะครับ เอาไปแล้วไม่ได้ดูแลครับ

ปล่อยตามมีตามเกิด กล่าวคือ    ..อันที่จริงแล้วน้องอ้อยเขามิได้ตั้งใจเอาไปดอกครับ

พอดีไอ้ตุ้ยเพื่อนผมเสื-ก ให้เขาไปทั้งที่เขาไม่อยากได้ พอเขาเอาไปแล้ว มันก็เอากลับคืนมาไม่ได้

อนิจจาน่าเศร้า ...กรณีอย่างนี้ก็มีครับ   แต่กรณีผมน่ะ!     น้องเมย์เอาของผมไปเต็มๆครับ

ผมไม่เต็มใจเลย!!!

 

จากการศึกษา(ทางอินเตอร์เนต)แล้ว พบว่ายังมีเคสที่น่าสนใจอีกมากมายครับ

บางกรณีที่มาแจ้งความหัวใจหายก็ได้คืนอย่างรวดเร็วครับ น่าแปลกน่ะครับ ที่กระบวนการเยียวยา

หรือกระบวนการสืบคดีเจ้าหน้าที่ตำรวจทำได้รวดเร็วขนาดนั้น แต่หากศึกษาดีๆ

พบก็พบว่ามูลเหตุความเป็นไปได้มันต่ำครับ กล่าวคือผู้แจ้งแค่ "คิดไปเอง" ว่าหัวใจหาย

แท้จริงแล้ว เขาไม่ได้ถูกขโมยหัวใจครับ แจ้งความไปงั้นๆ ไม่กี่วันเขาก็กลับมามีรักให้หญิงสาว

หน้าตาสวยใสไฉไลกว่าคนที่ถูกกล่าวหาว่าขโมยหัวใจไป คนเดิมเสียอีก

นั่นหมายความว่า ไอ้เอี้-นี่คิดไปเองครับ แจ้งความให้ดูเหมือนตัวเองโดนทำร้าย (ชีวิตแค่โดนทำร้าย)

นั่นผมขอตัดสินเอาเองว่ามันไม่ได้ถูกขโมยหัวใจหรอกครับ

คนถูกขโมยต้องแบบเพื่อนผมไอ้ตุ้ย หรือแบบผมนี่แหละ!!

 

 

 

 

-

 

มันไร้ความรู้สึกครับ ตื่นขึ้นมาไม่อยากทำเอี้ยทำเหวอะไรเลย นอนก็ไม่ค่อยหลับ

คิดบ้าบอคอแตกอะไรแม่-อยู่นั่นครับ พอดีว่าสมองมันยังจำได้ไงครับ แม้มันจะติดขัดไปบ้าง

ตรงที่ไม่ได้ทำงานควบคู่ไปกับหัวใจ มันเลยแม่-แย่กว่าเดิมครับ

จำได้ แต่ไม่รู้สึก แต่แม่-เจ็บปวด   ให้ตายความรู้สึกนี้มันอะไรวะเนี่ย

กูกระผมอยากหลุดพ้นมันไปเสียที  ไม่รู้ว่าตำรวจจะช่วยอะไรกูกระผมได้มั่งไหม

อยากไป อยากผ่าน อยากพ้น   ...เหลืออย่างเดียวคือยากตาย ที่ยังไม่อยาก

 

 

เรื่องมันมีอยู่ว่า ความรักของผมกับน้องเมย์ดำเนินต่อเนื่องมายาวนานถึง 3 ปี

จนรักมันฝังลึกลงไปสุดติ่งหัวใจแล้วครับ น้องจะเอาอะไร ผมให้ ผมยอม

แต่น้องเมยืไม่ใช่คนเอาแต่ใมจน่ะครับ เธอน่ารัก ฉลาด และนิสัยดี

ครบสูตรไปเลยครับ แต่มันก็นั่นแหละ นานวันเข้า มันก็เริ่มก่อตัวทีละนิดครับ

ไอ้ความ "เบื่อ" ก่อนหน้าผมทำอะไรก็ไม่เป็นไรค่ะ ไม่เห็นเป็นไรเลยค่ะ

พอเริ่มเบื่อผมก็ เอาแล้ว "น้องทนมานานแล้วนะคะ เมื่อไหร่พี่จะเลิกทำแบบนี้"

เมื่อก่อน ไม่ชอบก็ไม่บอกครับ บอกไม่เป็นไร เดี๋ยวนี้ไม่ชอบก็บอกว่าทนมานานแล้ว

อันที่จริงน่าจะบอกพี่ตั้งแต่ทีแรก จะได้รู้กันไปว่าน้องไม่ชอบอะไร พี่จะได้เปลี่ยน

แล้วนี่มันอะไรกันครับ พี่ให้ไปหมดแล้ว ไม่เหลือ เผื่อใจน่ะเหรอ ที่คนเขาพูดกัน เอาเข้าจริง

แม่-ทำไม่ได้หรอกครับ เผื่อใจบ้าอะไร มันไม่ใช่ตรรกะครับ มันไม่สูตรคณิต มันไม่ใช่กฏฟิสิกส์

มันไม่ใช่อนาไลซ์ชีววิทยา มันไม่ใช่ ..อะไรทั้งหมดเลย

 

เพราะมันคือความรู้สึกรักครับ..

ผมรัก

โดยไมได้อยากได้อะไรคืน มันก็เลย ..สูญ

เขาได้ไปทั้งหมด เอาไปทั้งหมดเลย

ท้ายสุด ตอนนนี้ ผมคงได้แค่รอ ..อะไรสักอย่าง

หัวใจน่ะเหรอ อยากได้คืนอยู่ครับ แต่ใจจริงก็อยากให้น้องเก็บไว้

ดูแลบ้าง ไม่ต้องถึงขั้นสม่ำเสมอ แค่ไม่ลืมครับ ว่ามีหัวใจของผมอยู่

เท่านั้น พอแล้วครับ จริงๆ ..

Comment

Comment:

Tweet

จุดอ่อนของคุณอยู่ที่หัวใจล่ะซี
ตำรวจช่วยไม่ได้หรอก